Amersfoort, 7 april 2018

Lieve leden van de gemeenteraad,

Van harte gefeliciteerd met jullie benoeming!

De meesten van jullie kennen mij al een aantal jaar. Maar mijn vele moeders en vaders hebben me goed opgevoed, dus stel ik me toch nog even netjes voor. Mijn naam is Elisabeth Groen. Ik ben ontsproten uit de ideeën en wensen van talloze Amersfoorters die droomden van een groen Elisabethterrein, een stadspark voor én door bewoners, ingebed in het prachtige Beekdal.

Toen jullie voorgangers op 17 december 2013 besloten die droom waar te maken, knepen mijn geestelijke moeders en vaders elkaar blij verrast in de arm. Dat gepraat over de politiek weer dichterbij de burger brengen… ‘Ik moet het nog zien,’ hadden ze zuinigjes gemompeld. Maar het was waar! Deze raadsleden durfden hun burgers te vertrouwen. Jullie hadden ze moeten zien, mijn moeders en mijn vaders, zo blij als ze waren. Als de kloof tussen politiek en burger werkelijk bestaat, werd hij die avond een heel stuk smaller; een minieme leap of faith en je stond al aan de overkant!

Nu is het 2018. En mijn familie dijt steeds verder uit. Ze komen helpen tijdens de maandelijkse natuurwerkdagen, genieten van de jaarlijkse Waterspeurneuzendag, en als ik onderwerp ben van een informatieavond, zoals laatst in Het Klokhuis, stromen ze massaal toe en complimenteren ze mijn vele moeders en vaders met hun doorzettingsvermogen. Maar – het moet gezegd – ze worden ook een tikkeltje ongeduldig. Want ik ben nog steeds niet af!

Dus zullen we dat gewoon afspreken, samen? Dat we er met z’n allen voor zorgen dat ik over vier jaar ook daadwerkelijk ben veranderd in een heerlijk stadspark waar heel Amersfoort trots op kan zijn? Niet alleen omdat de hele stad kan genieten van mijn natuurschoon, maar ook omdat ik een voorbeeld ben van wat goed bestuur vermag, het levende bewijs dat gemeente en burgers succesvol samen kunnen werken!

Veel groens,

Elisabeth Groen

 

Elisabeth Groen